Amerika Hiroşimaya atom bımbası attı…

6 Ağustos 1945, Saat: 08.15

Kız çocuğu

Kapıları çalan benim
kapıları birer birer.
Gözünüze görünemem
göze görünmez ölüler.

Hiroşima’da öleli
oluyor bir on yıl kadar.
Yedi yaşında bir kızım,
büyümez ölü çocuklar.

Saçlarım tutuştu önce,
gözlerim yandı kavruldu.
Bir avuç kül oluverdim,
külüm havaya savruldu.

Benim sizden kendim için
hiçbir şey istediğim yok.
Şeker bile yiyemez ki
kâat gibi yanan çocuk.

Çalıyorum kapınızı,
teyze, amca, bir imza ver.
Çocuklar öldürülmesin
şeker de yiyebilsinler.

Nazım Hikmet

Ne diyelim ?

ABD, 75 yıl önce bugün 2’nci Dünya Savaşı sırasında Japonya’nın Hiroşima kentine ‘Küçük Çocuk’ adlı atom bombasını atmış ve yaşlı, çocuk, bebek 140 bin masum insanı topluca cayır cayır yakarak katletmişti.

Bu, insanlık tarihinde masum sivil halka karşı en kahpece, en kalleşçe ve en ödlekçe yapılmış askeri bir saldırıydı. Önceden örneği hiç görülmemiş korkunç bir barbarlıktı.

Amerikalı insanlık kasapları Japonların yaşam kültürü ve geleneklerini inceleyerek en çok sayıda insanın dışarıda olacağını hesap ettikleri sabah saat 08.15 i bilerek seçmişlerdi. Bu korkunç katliamı da patlamış atom bombası gibi mantar şekilli pastalar keserek ve eğlenerek kutlamışlardı.

Nazım Hikmet de barbarca öldürülen bu 140 bin masum insana sembol olan Sadako Sasaki için bu ünlü “Küçük çocuk” şiirini yazmıştı.

Hiroşima kurbanlarını ve Sadako’yu saygıyla anıyorum

İnsanlığın bu kara gününü asla unutmayalım diyorum !

TANER YILDIZ

Bir Cevap Yazın